در ایران حکومت‌ها را می‌فروشند، مالیات‌ها را به اجاره می‌دهند، هرکس برای خود حقی می‌تراشد، بیرون از دایره‌ی اختیاراتش ریاست می‌کند، مظلومین به کشورهای بیگانه مهاجرت می‌نمایند، و اجامر و اوباش به اسم نوکر باب و فراش، به چاپیدن مردم می‌پردازند. خلاصه اینکه روح حکومت‌های مطلقه ظلم است و خودسری و حرکات وحشیانه. دیده‌ایم که با برافتادن یا مرگ ستمگری، ستمگری دیگر جای او را گرفته و رشته‌ی بیدادگری را امتداد داده است. اجداد ما با این زحمت و مصیبت زندگی می‌نمودند.{...} گوشه‌نشینی خردمندان و قدرت بی‌خردان و اراذل از آثار حکومت مطلقه است.

اندیشه‌های طالبوف تبریزی؛ فریدون آدمیت

کتاب احمد